بانو عدالت: زبانهای فارسی وانگلیسی هردو به دسته زبانهای آریایی وابسته هستند. از اینرو واژههای مشابه بسیار میان دوزبان دیده میشود. دراین چند نوشتار، نموداری از تاثیرات زبانهای ایرانی بر دیگر زبانهای اروپایی چون زبانهای یونانی، لاتین، فرانسه، وآلمانی که درانگلیسی تاثیر بسیارگذاشتهاند، ارایه شده است.
۷- Pepper این واژه از فلقل ایرانی گرفته شده است. این واژه به گونهی Piper درلاتین است. بر این باورند که، اصل واژه «آرامی» است که باز هم زبان بخش بزرگی ازایران بوده و در روزگار هخامنشی یکی از زبانهای رسمی ایران بهشمار میآمده است.
آتشکده آذرگشسب از نامورترین و بزرگترین آتشکدههای فلات ایران است که در آذربایجان غربی و در ۴۹ کیلومتری شمال شرق شهر تکاب قرار دارد.
این آتشکده در ضلع شمالی دریاچه قرار گرفته و دارای نمایی چهارطاقی است که درون آن جایگاه آتش دیه میشود و راهروهای ویژهای در پیرامون آن است. در سوی راست چهارطاقی، دومین اتاق مهم این آتشکده قرار گرفته که در آن، آتش را، شعلهور نگاه میداشتند.
سرودهی مهینبانو اسدی:
تو ای پارسگرد، ای همه ریشهام شب و روز در فکر و اندیشهام
ز تو جان من پر ز آتش بود چه آتش که سوزان و سرکش بود
«زبان سغدی»، از دید گوناگونی و بزرگی ادبیات نوشته شده، مهم ترین زبان ایرانی میانهی شرق است، که بررسی و مطالعهی آثار آن در آغاز سدهی بیستم و با یافتن گنجینهی «تورفان» آغاز شده است.
پیشینهی سرزمین سغد:
نام سرزمین «سغد» را نخستین بار در نوشتههای کتاب دینی «اَوِستا»، در سنگنبشتههای فارسی باستان و در نوشتههای مورخان یونانی میبینیم.
امید مهرآیین: به موجب «بُندهِشن» که دربارهی رازهای آفرینش سخن میگوید؛ «آتش، اندیشهی هرمزد(اهورامزدا) است». هرمزد، اندیشه مطلق است و تدبیر جهان و جهانیان در اندیشهی والای او شکل گرفته و از آن پس به گونهی مادی پدیدار گشته است. پس آتش در آغاز در اندیشهی آفریننده کل جهان آمده و سپس شکل مادی به خود گرفته است.
در کتاب «مینوی خرد»، عمر جهان به دوازده هزار سال بخش شده است که: سه هزار سال از آن به آفرینش مینوی و نه هزار سال (سه دوره سه هزار ساله) به آفرینش مادی میگذرد. در سه هزار سال نخست، آفرینش مینوی امشاسپندان، ایزدان و دیگر آفریدگان انجام میگیرد. در سه هزاره دوم، آفرینش مینوی آفریدهها شکل مادی به خود میگیرید، اما همه ساکن و بیجنبشند.
دکتر رحیم چاوش اکبری «یسنای تبریزی»
«یسنای تبریزی»، به زیبایی بخشی از گاتها این سرودهای اندیشه برانگیز اشوزرتشت را را به نظم درآورده است:
«اُشتَوَدگات – یسنای ۴۴»
ز تو پرسشی دارم ای کردگار بپیواز مانند آموزگار (۱)
ترا چون توانم پرستش نمود همینم ببایست پرسش نمود
اشا را به عنوان آموزگار به من برگمار ای خداوندگار
«زلالی خراسانی» از سرایندگانی است که در مثنوی سرایی توانایی بسزا داشته و «مثنوی محمود» و «ایاز» او بهنام است. «میرزا محمد علی ماهر» که از سرایندگان هم روزگار اوست گفته است که «زلالی» حکایت میکرد:
در یکی از شبهای زمستان، تنی چند از یاران در صحرا فرود آمدند؛ ناگاه آتشی که افروخته بودند، سرد شد. یکی از آن میان برخاست که چوبی پیدا کند، قضا را گذارش به گورستان افتاد و تابوتی در آنجا دیده، آن را بر سر گذاشت که به نزد یاران برد. در بین راه یکی از او پرسید که از عزیزان چه کسی مرده است؟!
پروین باستانی: ایران از روزگاران کهن تاکنون به نامهای: آری، آریان، آریانا، آریاویچ، آریاویج، آریه، اَران، آریان،آریانشهر، ائیریانِم وَئِجه، اَئیریه، ائیریوشینه، ایر، ایران شَثر، ایرانشهر، ایرانویج، ایرانویچ، ایرانویژ، ایریا، ایریاوه، ایریاوه، ایرج، ایریوخَشَوَثه، پِرس، پِرشا، پِرشیا، پِرشیانا، سرشناس بوده است.
واژهی ایران برگرفته از نام «آریانا» یعنی سرزمین آریاییهاست. واژه آریا در زبانهای اوستایی، فارسی باستان و سانسکریت به ترتیب به گونههای «ایریه»airya ، «اریه»ariya ، «آریه»arya بهکار رفته است.
سرودهی جمشید زرهپوش؛
پیشکش به موبد فرزانه «موبد مهربان فیروزگری»
موبَدِ خوشنوای ما، وقت نماز خواندنش
پرتو مهر ایزدیست، در چهرِ پاکِ روشنش
دیدگاه شما در مورد کیفیت ظاهری (کاریر پسند بودن) تارنمای جدید یتااهو چگونه است؟
تعداد رای دهندگان: 86
بارگذاری ...
واپسین دیدگاه ها